Archive for the ‘Archive/Αρχείο’ Category

Καταγγελία, 25/03/2007 (gr)

décembre 22, 2008

Εμείς, φοιτητές και εργαζόμενοι στο Παρίσι, θελήσαμε σήμερα 25 Μαρτίου 2007 να συμμετέχουμε στην παραδοσιακή δεξίωση που οργανώνει η πρεσβεία προσκαλώντας το σύνολο της ελληνικής κοινότητας. Όμως αυτό δεν κατέστη δυνατόν, αφού η πρεσβεία όχι μόνο μας απαγόρευσε την είσοδο, αλλά θέλησε να μας επισημάνει ως επικίνδυνους στην γαλλική αστυνομία η οποία διεξήγαγε έλεγχο στις τσάντες μας και προχώρησε σε εξακριβώσεις στοιχείων. Αιτία ήταν πως θελήσαμε να συμμετάσχουμε στην εκδήλωση ενημερώνοντας το σύνολο των μελών της κοινότητας του Παρισιού για τις διεκδικήσεις του πανεκπαιδευτικού κινήματος στη χώρα μας και να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας.

Οι ελληνικές διπλωματικές αρχές, που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν και προστατεύουν όλους ανεξαιρέτως τους Έλληνες πολίτες έξω από τα σύνορα, κάλεσαν την γαλλική αστυνομία να διεξάγει επιλεκτικά ελέγχους στα προσωπικά μας είδη, κι εξακρίβωση στοιχείων στην πύλη της πρεσβείας.
Η κίνηση μας αυτή αποτελούσε συνέχεια των κινήσεων αλληλεγγύης των περασμένων εβδομάδων (συμβολική κατάληψη του ελληνικού προξενείου στις 16/03/07, και συγκέντρωση προς ένδειξη διαμαρτυρίας στον υπουργό Πολιτισμού, κ. Βουλγαράκη στις 21/03/07).
ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ την αντιδημοκρατική και αυταρχική αυτή στάση των ελληνικών αρχών σε συνεργασία με τις γαλλικές. Όμως, αυτή η απόπειρα να μεταφέρει και εκτός των ελληνικών συνόρων τις μεθόδους που ακολουθήθηκαν (με πολύ πιο βίαιο τρόπο) ενάντια στο κίνημα στην Ελλάδα δεν θα περάσει, όπως δεν πέρασε ούτε στην Αθήνα ούτε σε ολόκληρη την Ελλάδα, όπου ο κόσμος της εκπαίδευσης συνεχίζει τον αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ να εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας σε αυτό το κίνημα, για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας και των δημοκρατικών δικαιωμάτων, και στέλνουμε κι από εδώ το μήνυμα πως όσοι σπέρνουν τους ανέμους της ιδιωτικοποίησης, της φτώχιας, της ανεργίας, θα θερίσουν τις θύελλες των εργατικών και νεολαιίστικων αγώνων.

Persona non grata, 21/03/2007 (fr-gr)

décembre 22, 2008

hpim10512

 

C’est la présence d’un ministre grec, M. Voulgarakis, qui nous pousse à venir ici…

Le monsieur en question, de pair avec la « majorité gouvernementale » du pays, a offert à la jeunesse grecque une « leçon de démocratie » le 8 mars dernier dans le parlement grec. Le gouvernement encerclé par quarante mille manifestants (étudiants, jeunes travailleurs et enseignants), au bout de 4 mois de grèves des enseignants (des universités et des écoles) et d’occupations étudiantes qui ont paralysé la quasi-totalité des universités grecques, a fait preuve d’un mépris exemplaire en votant un projet de loi, condamné unanimement depuis déjà un an par le mouvement dans l’éducation. Par-dessus le marché, afin que la leçon reste inoubliable, le gouvernement a lancé une attaque policière d’une brutalité inouïe qui a eu comme conséquence l’afflux énorme de plusieurs dizaines de travailleurs et étudiants, blessés par la police, aux urgences des hôpitaux athéniens et l’arrestation de soixante manifestants accusés même pour des actes criminels.
Le monsieur en question, est, en tant que membre du gouvernement complice et co-auteur des politiques qui conduisent la jeunesse grecque à être dans les premiers rangs des indices de chômage de l’UE. Ainsi, avec le consensus de Pasok (PS grec), ils ont essayé de réviser la Constitution pour permettre la mise en place d’universités privées dans le pays, et contraints de la renvoyer aux calendes grecques grâce à la résistance farouche exprimée par la plus grande mobilisation des dernières années, ils votent maintenant une « réforme » qui prépare le terrain pour la privatisation effective des études universitaires. Leur loi-cadre impose aux universités publiques le règne de la loi du marché, introduit le pouvoir absolu des managers et annule de fait tout fonctionnement démocratique, en renforçant la sélection sociale.
Le monsieur en question, a prouvé déjà dans un récent passé son attachement aux « pratiques démocratiques », quand en tant que ministre de l’Ordre Public, il a contribué à la transformation du paysage grec en installant des caméras à chaque coin de rue, et mettant ainsi Big Brother dans notre quotidien. Quand, encore, il a participé à l’enlèvement d’immigrés pakistanais « accusés de terrorisme » livrant ainsi le pays aux mains des services secrets grecs et étrangers.
Le monsieur en question, qui est ce soir parmi nous est le ministre de la Culture du chômage, de la pauvreté, des Universités-entreprises, qui promet des politiques d’inégalité sociale avec plus de misère pour les travailleurs et les jeunes. Il est le ministre de la Culture de la répression et de la diffamation de chaque voix et de chaque mouvement qui s’oppose aux politiques de l’Union Européenne et de la bourgeoisie grecque.
Dans cette résistance, qui se développe en ce moment dans les rues et dans les amphithéâtres de la Grèce, nous reconnaissons une autre culture, celle de l’action collective, de la revendication, de la dignité, de la démocratie, celle du renversement de la barbarie sociale dans laquelle nous poussent les politiques néolibérales des gouvernements européens. C’est avec les vecteurs de cette culture que d’ici nous voulons unir nos voix en déclarant que le monsieur en question est pour nous, comme pour la majorité de la jeunesse grecque :

PERSONA NON GRATA
– Retrait immédiat de la loi-cadre

– Aucune révision de l’article 16 qui fonde des universités privées

– Cessation de toutes les poursuites pour les personnes arrêtées lors des manifestations étudiantes

Initiative des étudiants et travailleurs grecs à Paris

Μας φέρνει εδώ η παρουσία ενός υπουργού της ελληνικής κυβέρνησης, του κυρίου Βουλγαράκη.

Ο εν λόγω κύριος, από κοινού με το σύνολο της κυβερνητικής «πλειοψηφίας» παρείχε στις 8 Μαρτίου ένα «μάθημα δημοκρατίας» στους φοιτητές και τους εργαζόμενους από τα έδρανα του ελληνικού κοινοβουλίου. Περικυκλωμένoi από σαράντα χιλιάδες φοιτητών, νέων εργαζομένων και καθηγητών, μετά από 4 μήνες απεργιών των διδασκόντων στα Πανεπιστήμια και στα σχολεία και καταλήψεων που έχουν παραλύσει το σύνολο των ελληνικών πανεπιστημίων, προχώρησαν σε μια παραδειγματική επίδειξη περιφρόνησης ενός μαζικού κινήματος ψηφίζοντας εκείνο το σχέδιο νόμου που από την αρχή είχε καταδικαστεί απ’ολόκληρο τον εκπαιδευτικό κόσμο. Σαν να μην έφτανε αυτό, και για να μείνει αξέχαστο το μάθημα, εξαπέλυσαν μια απίστευτης αγριότητας κατασταλτική επίθεση στέλνοντας πολλές δεκάδες εργαζομένων, συνδικαλιστών και φοιτητών ως τραυματίες στα νοσοκομεία και άλλους 60 στα χέρια της αστυνομίας κατηγορούμενος έως και για κακουργηματικές πράξεις.

Ο εν λόγω κύριος, ως μέλος της κυβέρνησης είναι συνένοχος και αυτουργός της πολιτικής που «προπονεί» σκληρά την ελληνική νεολαία για να τη διατηρήσει στις πρώτες θέσεις του πίνακα των δεικτών ανεργίας της Ε.Ε. Έτσι, αφού προσπάθησαν, με τη συναίνεση και του ΠΑΣΟΚ, μέχρι τον Φεβρουάριο να αναθεωρήσουν το Σύνταγμα της χώρας με στόχο την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, κι αφού σκόνταψαν στην αντίσταση του πιο μαζικού κινήματος των τελευταίων χρόνων, ψήφισαν τώρα μια «μεταρρύθμιση» που προλειαίνει το έδαφος επιβάλλοντας στα δημόσια Πανεπιστήμια επιχειρηματικά, ιδιωτικοικονομικά κριτήρια λειτουργίας, ακυρώνοντας τις εγγυήσεις για πανεπιστημιακό άσυλο και αφαιρώντας τους κάθε δημοκρατικό πλαίσιο και βαθαίνοντας τους ταξικούς φραγμούς κι επιβάλλοντας αυταρχικούς εσωτερικούς κανονισμούς κι εντατικοποίηση.

Ο εν λόγω κύριος, έχει αποδείξει και στο πρόσφατο παρελθόν την προσήλωσή του «στις δημοκρατικές πρακτικές », όταν ως υπουργός Δημόσιας Τάξης, συνέβαλε στην «εικαστική ανάπλαση » της Ελλάδας τοποθετώντας κάμερες σε κάθε γωνία βάζοντας το Μεγάλο Αδερφό στην καθημερινότητά μας. Όταν, ακόμα, συμμετείχε στην απαγωγή Πακιστανών μεταναστών ως «υπόπτων για τρομοκρατία» παραδίδοντας τη χώρα στα χέρια μυστικών υπηρεσιών εγχώριας και ξένης προέλευσης.

Ο εν λόγω κύριος, που κυκλοφορεί απόψε ανάμεσά μας είναι ο υπουργός του Πολιτισμού της ανεργίας, της φτώχιας, της επιχειρηματικής και εντατικοποιημένης παιδείας που υπόσχεται ταξικές πολιτικές ανισότητας με περισσότερη μιζέρια για τους εργαζομένους και τους νέους. Είναι ο υπουργός του Πολιτισμού της καταστολής και της συκοφάντησης κάθε φωνής και κινήματος αντίστασης που εναντιώνεται στις πολιτικές της ΕΕ και της ελληνικής αστικής τάξης.

Σε αυτήν την αντίσταση, που αυτές τις μέρες αναπτύσσεται μαζικά στους δρόμους και στ’αμφιθέατρα της Ελλάδας, εμείς αναγνωρίζουμε έναν άλλον πολιτισμό, αυτόν της συλλογικής δράσης και διεκδίκησης, της αξιοπρέπειας, της δημοκρατίας, της ανατροπής της κοινωνικής βαρβαρότητας στην οποία μας σπρώχνουν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Με τους φορείς αυτού του πολιτισμού θέλουμε να ενώσουμε από εδώ τις φωνές μας δηλώνοντας πως ο εν λόγω κύριος είναι για εμάς, όσο και για την πλειοψηφία της ελληνικής νεολαίας :

PERSONA NON GRATA.

 

– Άμεση απόσυρση του Νόμου-Πλαίσιο

– Καμιά αναθεώρηση του άρθρου 16 που να ιδρύει ιδιωτικά πανεπιστήμια

– Παύση κάθε ποινικής δίωξης για τους συλληφθέντες των φοιτητικών πορειών

Πρωτοβουλία ελλήνων φοιτητών και εργαζομένων στο Παρίσι

 


Αλληλεγγύη στους ελεύθερους πολιορκημένους, 25/03/2007 (gr)

décembre 22, 2008

image_t5_69905obq8tp

 

Με αφορμή την εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου, η Πρωτοβουλία ελλήνων φοιτητών και εργαζομένων στο Παρίσι απευθύνεται στην ελληνική κοινότητα των Παρισίων και στους καλεσμένους της με σκοπό να εκφράσει την αλληλεγγύη της και την έμπρακτη συμπαράσταση της στο ελληνικό φοιτητικό κίνημα. Η σημερινή κατάσταση στο ελληνικό πανεπιστήμιο, μας βρίσκει ριζικά αντίθετους, όμως οι επερχόμενες αλλαγές κινούνται σε αντιδραστικότερη κατεύθυνση.

Στην παρούσα συγκυρία, ο εκπαιδευτικός χώρος δέχεται συνολικά μια σκληρή επίθεση από τις αναδιαρθρωτικές πολιτικές που προωθεί η κυβέρνηση την Ν.Δ., με τη συνέναιση του Πα.Σο.Κ. υλοποιώντας τις αποφάσεις της Ε.Ε.(συνθήκες Μπολόνιας και Λισαβόνας)
Ο νέος νόμος πλαίσιο που ψήφησε η κυβέρνηση στη βουλή όπως και η αναθεώρηση του άρθρου 16 προωθούν την επιχειρηματική λειτουργία και τα ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια στις σχολές. Κατακερματίζουν τα γνωστικά αντικείμενα και αποσυνδέει τα πτυχία από κάθε εργασιακό και επαγγελματικό δικαίωμα. Παράλληλα επιδιώκεται η πλήρης υποβάθμιση των πτυχίων και η μετατροπή τους σε απλά πιστοποιητικά κατάρτισης, αναγκάζοντας τους μελλοντικούς εργαζόμενους σε ένα δια βίου κυνήγι δεξιοτήτων. Εντείνει τους ταξικούς φραγμούς, οδηγεί σε περαιτέρω εντατικοποίηση των σπουδών και στην πλήρη υποταγή τους στις ανάγκες τις αγοράς. Ο νέος νόμος πλαίσιο στοχεύει στην ουσιαστική κατάργηση του ασύλου, μία εξέλιξη που επιφέρει τον περιορισμό των συνδικαλιστικών ελευθεριών και πρακτικών. Στην ουσία επιχειρείται η πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος και η άμβλυνση των αντιστάσεων του στις εκάστοτε αντιδραστικές πολιτικές.
Οι φοιτητές μέσα από τις αποφάσεις και τη μαζικότητα των γενικών συνελεύσεων, των διαδηλώσεων τους και μέσα από την αποφασιστική προβολή και περιφρούρηση του περιεχομένου και των διεκδικήσεων του αγώνα τους καταγγέλλουν, αναιρούν και αμφισβητούν στην πράξη το μεθοδευμένο κυβερνητικό σχέδιο τρομοκράτησης και καταστολής όπως και την ενορχηστρωμένη προσπάθεια λασπολογίας από τα Μ.Μ.Ε. Η κυβέρνηση μετάτρεψε την Αθήνα σε αστυνομοκρατούμενη πόλη, προχώρησε σε άγριους ξυλοδαρμούς, επιθέσεις στα φοιτητικά μπλοκ κι αθρόες συλλήψεις(ενδεικτικά την 8η Μαρτίου συνελήφθησαν 61 διαδηλωτές). Η απόπειρα καταστολής διευρύνεται με μηνύσεις σε αγωνιζόμενους φοιτητές και με οργανωμένες τραμπούκικες επιθέσεις από τη ΔΑΠ – ΝΔΦΚ μέσα στις σχολές που στοχεύουν στην κατατρομοκράτηση τους. Αυτή η κλιμακούμενη επίθεση κατευθύνεται ενάντια στα δημοκρατικά δικαιώματα, στις διεκδικήσεις του λαϊκού κινήματος και στη ριζοσπαστικοποίηση της νεολαίας. Όλα αυτά αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση όπως άλλωστε και το Πα.Σο.Κ. προσπαθεί να προωθήσει δια πυρός και σιδήρου την πολιτική της, χτυπά και τρομοκρατεί προφανώς γιατί τρομοκρατείται από τη συνέχιση, τη μαζικότητα και την αποδοχή που έχουν τα αιτήματα και ο αγώνας των φοιτητών.
Εμείς οι έλληνες φοιτητές και εργαζόμενοι που ζούμε στο Παρίσι, αντιμετωπίζουμε ήδη τα αποτελέσματα των πολιτικών που προωθούνται στην Ελλάδα, ενώνουμε τη φωνή μας με την ελληνική εκπαιδευτική κοινότητα και απαιτούμε:

• Απόσυρση του νόμου πλαισίου
• Όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16
• Όxι στη δημιουργία κοινού Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης. Όχι στην πολιτική της Μπολόνια.
• Όχι στην κατάργηση του ασύλου. Υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και των συνδικαλιστικών ελευθεριών.
• Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας σε ΑΕΙ-ΤΕΙ. Έξω οι εταιρίες από τις σχολές!
• Άμεση απόσυρση των κατηγοριών και των μηνύσεων που εκκρεμούν εις βάρος των αγωνιζόμενων φοιτητών

Διεκδικούμε:

• Δωρεάν δημόσια παιδεία για όλους και σε όλες τις βαθμίδες
• Γενναία αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την παιδεία από τον κρατικό προϋπολογισμό.
• Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών.
• Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με αύξηση των αποδοχών – κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
• Ένα πτυχίο ανά αντικείμενο σπουδών.χωρίς κατατμήσεις, διασπάσεις και εξειδικεύσεις.. Ισχυρά επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Όλα τα δικαιώματα στο πτυχίο.


Πρωτοβουλία ελλήνων φοιτητών και εργαζομένων στο Παρίσι

Appel à la solidarité, mars 2007 (fr)

décembre 22, 2008

dsc002872

 

En Grèce, depuis maintenant neuf mois, l’éducation nationale connaît le mouvement le plus important du secteur. Le rouleau compresseur néo-libéral, incarné par un gouvernement de droite, mène une offensive d’ampleur contre l’éducation publique et gratuite. Aucun secteur n’en est pas épargné : lois de « décentralisation » pour le primaire et le secondaire, introduction du privé dans l’enseignement supérieur, abrogation d’une série d’acquis sociaux concernant la communauté universitaire. Mais la riposte a été à la hauteur, les instituteurs ont passé le relais aux professeurs des collèges et lycées et ces derniers aux universitaires et étudiants. La mesure phare du gouvernement fut la révision de la Constitution, étape obligatoire pour ouvrir la voie aux Universités privées. Or, l’ampleur du mouvement social a pu peser sur les orientations des partis politiques et notamment sur celle du PS grec qui s’apprêtait à s’allier aux volontés de la droite : la révision en question a fini par ne pas avoir la majorité requise au Parlement. Mais cette défaite n’a pas empêché le gouvernement de passer en force sa contre-réforme sur les statuts des professeurs et des étudiants. Le 8 mars, malgré et contre les grèves massives et les occupations reconduites depuis trois mois dans quelques 300 départements de l’Université grecque, la loi-cadre a été votée dans le Parlement tandis qu’en dehors la répression policière s’acharnait contre quelques 40 000 manifestants.

Pendant ce temps, le gouvernement a eu recours à l’arsenal habituel : offensive idéologique menée par les Médias, escalade de la violence policière, criminalisation des militants syndicaux. Les Médias passent sous silence l’ampleur de la mobilisation, écartent des « débats publics » les acteurs d’une opposition menée quotidiennement dans les universités et dans la rue et tentent systématiquement de discréditer les manifestants en les qualifiant de « casseurs ». Le ministre de l’Intérieur, version Sarko à la grecque, menace publiquement de sanctions juridiques les directions syndicales, renvoie au principe de la « tolérance zéro » qu’il déclare vouloir appliquer « par ses propres mains » et appelle les forces de l’ordre « à faire preuve d’une détermination de fer et d’éradiquer tout action subversive ». Les faits illustrent bien ses propos : l’intimidation des manifestants passe par des tirs à balles réelles, l’usage exacerbé des bombes lacrymogènes, voire des grenades incendiaires, les interpellations violentes et massives et les accusations particulièrement lourdes. Le syndicat de médecins a dénoncé les violences policières manifestes sur plusieurs dizaines de blessés amenés aux hôpitaux après la manifestation du 8 mars, parmi lesquels figure aussi le secrétaire du syndicat de l’éducation universitaire. Le syndicat de la magistrature a dénoncé les méthodes de constitution des dossiers d’accusation, ainsi que l’usage des bombes lacrymogènes lancées même dans la Cour de Justice afin de disperser les familles des accusés… Les syndicats des étudiants et des enseignants reconduisent leurs grèves et appellent à l’amplification du mouvement.

Seul recours qui puisse contribuer de loin à la continuité de cette lutte, la solidarité. Nous sollicitons la vôtre et nous y comptons afin de donner suite à ce fil conducteur déroulé depuis un an par la victoire emblématique contre le CPE.

Ανακοίνωση αλληλεγγύης στο φοιτητικό κίνημα, 16/03/2007 (gr)

décembre 22, 2008

52

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Σήμερα, Παρασκευή 16 Μαρτίου 2007, εμείς, έλληνες/ίδες φοιτητές/τριες και εργαζόμενοι/ες, προχωρήσαμε στη συμβολική κατάληψη-αποκλεισμό του ελληνικού Γενικού Προξενείου στο Παρίσι σε ένδειξη αλληλεγγύης στο αγωνιζόμενο φοιτητικό κίνημα της Ελλάδας.

Εδώ και πολλούς μήνες, το φοιτητικό κίνημα στην ελλάδα δίνει μια από τις μεγαλύτερες μάχες στη μεταπολιτευτική του ιστορία. Μια μάχη για την αναχαίτιση των στρατηγικών περαιτέρω επιχειρηματικοποίησης και αυταρχικοποίησης της εκπαίδευσης, τόσο με την αναθεώρηση του Άρθρου 16 όσο και με το νέο νόμο-Πλαίσιο.
Δεκάδες χιλιάδες φοιτητών αλλά και η εκπαιδευτική κοινότητα ευρύτερα, απαντούν στις φιλοκυβερνητικές φιλολογίες περί «μειοψηφιών που κλείνουν τις Σχολές» με μαζικές συνελεύσεις, καταλήψεις και διαδηλώσεις. Οικοδομούν ένα κίνημα διαρκείας, μαζικό, μαχητικό, αμεσοδημοκρατικό, ένα κίνημα που η Ελλάδα έχει να γνωρίσει πολλά χρόνια, που διεκδικεί μια διαφορετική εκπαίδευση από αυτή που προετοιμάζουν τα κυβερνητικά επιτελεία και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα, πίσω από τους μύθους περί «διαλόγου για την παιδεία» δεν άργησε να φανερωθεί η περιφρόνηση και ο ωμός αυταρχισμός με τον οποίο το ελληνικό Κράτος απαντάει στο φοιτητικό κίνημα. Σε κάθε κινητοποίηση η καταστολή, οι ξυλοδαρμοί, τα δακρυγόνα, οι πυροβολισμοί στον αέρα (για την ώρα), οι συλλήψεις και το ευρύτερο κλίμα τρομοκρατίας από τη μεριά της Αστυνομίας ξεπερνούν κάθε προηγούμενο.
Αποκορύφωμα αυτής της διαδικασίας υπήρξαν τα γεγονότα της Πέμπτης 8 Μαρτίου όπου η απίστευτης αγριότητας επίθεση των δυνάμεων καταστολής κατέληξε στον ξυλοδαρμό χιλιάδων διαδηλωτών αλλά και τη σύλληψη 61 από αυτούς, οι οποίοι βαρύνονται με ψευδείς και κατασκευασμένες κατηγορίες. Τη ίδια στιγμή, ενώ 40.000 διαδηλωτές δέχονταν την κρατική καταστολή έξω από τη Βουλή, η κυβέρνηση δε δίστασε να ψηφίσει ένα νόμο που βρίσκει αντίθετη τη συντριπτική πλειοψηφία της εκπαιδευτικής κοινότητας. Παράλληλα, εκπληρώνοντας το στρατηγικό τους ρόλο που έγκειται στη παραπληροφόρηση και την εξαχρείωση του λαού, τα ΜΜΕ υπονομεύουν και στιγματίζουν ασύδοτα τις φοιτητικές και συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις.
Κάποιοι από εμάς συμμετείχαμε την περασμένη χρονιά στο κίνημα ενάντια στο CPE, ένα κίνημα που ενέπνευσε και πολλούς μαχόμενους έλληνες φοιτητές. Κάποιοι άλλοι, βαδίσαμε πέρσι στους ίδιους δρόμους που εξακολουθούν να διαδηλώνουν οι συνάδελφοί μας. Άλλοι, ζήσαμε αυτά τα γεγονότα ως θεατές μέχρι τώρα. Όλοι μας, αισθανόμαστε την ανάγκη να δηλώσουμε την αγανάκτησή μας για την αστυνομική βία και τον αυταρχισμό της κυβέρνησης και να εκφράσουμε την πλήρη στήριξη και αλληλεγγύη μας προς το πανεκπαιδευτικό κίνημα. Πέρσι κανείς δεν ήξερε αν αυτό το κίνημα μπορεί να νικήσει, όλοι όμως πίστευαν ότι η μάχη πρέπει να δοθεί. Φέτος πια, ύστερα από συνολικά πάνω από 4 μήνες καταλήψεων και διαδηλώσεων, η κυβερνητική πολιτική έχει ηττηθεί στη συνείδηση όλων. Το εκπαιδευτικό κίνημα μπορεί και πρέπει να νικήσει. Έχει ανάγκη τη στήριξη των εργαζομένων και των σωματείων τους.
Δεν είναι αγώνας μόνο των ελλήνων φοιτητών, είναι αγώνας των νέων και των εργαζομένων όλης της ευρώπης που την τελευταία δεκαετία σαρώνεται από την αυταρχική καταστολή και τη νεοφιλελεύθερη επίθεση στην εκπαίδευση και την εργασία.

 

– Ενώνουμε τη φωνή μας με αυτή των χιλιάδων αγωνιζόμενων νέων στη χώρα μας.


– Θυμίζουμε στην κυβέρνηση πως το ελάχιστο που της μένει πια να κάνει είναι να αποσύρει άμεσα το νόμο πλαίσιο.


– Όχι στην αναθεώρηση του άρθρου 16.


– Άμεση απόσυρση όλων των κατηγοριών προς τους συλληφθέντες των φοιτητικών πορειών και άμεση απελευθέρωση του προφυλακισθέντα Βασίλη Στεργίου.

 

Πρωτοβουλία ελλήνων φοιτητών και εργαζομένων στο Παρίσι