2. Appel à la mobilisation suite à la mort d’un jeune de 15 ans en Grèce (fr-gr)

Samedi, 06/12, 21:00, Athènes. Un policier tire trois fois et tue un élève de 15 ans. Malgré les allégations initiales du policier la vérité éclate. Tout commence par une altercation verbale entre un groupe d’élèves et deux policiers qui se trouvent dans une voiture de patrouille. Les policiers partent, puis reviennent à pied et provoquent les jeunes avec des gestes et des insultes. Alors que trois des jeunes s’approchent, un des policiers sort son arme et tire trois fois. Le jeune élève est mortellement blessé. Les personnes présentes sur les lieux crient à l’aide tandis que les policiers, indifférents, partent. Ceux qui connaissent la situation au quartier d’Exarcheia, où l’assassinat a eu lieu, savent que celui-ci était plus ou moins attendu. La violence policière persistante et systématique dans ce quartier, lieu historique de résistance de la jeunesse grecque et des mouvements sociaux, ne pouvait que se solder par un assassinat.

Nous condamnons de la manière la plus explicite l’assassinat d’Alexandros-Andreas Grigoropoulos en tant qu’expression ultime du terrorisme d’état. L’assassinat d’Alexandros ne constitue pas un incident isolé de violence du pouvoir gouvernemental. Au contraire, étant la colonne vertébrale armée de l’état, la police vient une fois encore le servir contre toute résistance sociale. En Grèce, durant les dernières années, cette résistance apparaît plus déterminée que jamais. Elle est l’expression d’une accumulation de colère, provoquée par les politiques d’exploitation et de répression généralisées. En fait, cette période est en Grèce une période d’accentuation des mouvements sociaux. Depuis plus d’un an, les travailleurs luttent contre les réformes de la sécurité sociale et contre une série d’attaques à leurs droits et leurs salaires. Pendant trois ans, les étudiants et les élèves occupent systématiquement leurs facultés et leurs écoles. Ils luttent contre la réforme du système éducatif et du processus de Bologne, contre la dévaluation de leurs diplômes et pour défendre leurs droits au travail. Les immigrés, malgré les humiliations et les violences subies au quotidien, luttent pour le droit de vivre dans la dignité. Des prisonniers aussi se trouvent-ils au deuxième mois de grève de la faim, revendiquant des conditions d’incarcération humaines. A l’essor des mouvements sociaux, le gouvernement est fragilisé par des scandales successifs. De surcroit, la crise financière et économique internationale contribue de plus en plus au mécontentement populaire ainsi qu’au durcissement des mesures du gouvernement, et de tout gouvernement, face à toute forme de résistance sociale. L’assassinat d’Alexandros découle clairement des politiques répressives du gouvernement contre celles et ceux qui résistent.

Le sentiment d’injustice et d’indignation ressenti par l’assassinat d’Alexandros a été la goutte d’eau qui a fait déborder le vase face aux abus des forces de l’ordre agissant de manière répressive et dans l’impunité systématique. Mais ce mouvement, qui prend des caractéristiques d’une révolte générale, n’est pas une simple réaction isolée de jeunes. Il exprime, au contraire, une réaction ferme d’une grande partie de la population ne supportant plus l’injustice et la répression. La faiblesse et l’impatience de maîtriser cette révolte ont mené le gouvernement à déclencher une nouvelle vague de répression allant jusqu’au déploiement des groupes fascistes aux côtés de la police, comme le témoignent des incidentes dans les villes de Larissa et de Patras.

Pour honorer la mémoire du jeune Alexandros, nous devons continuer de lutter. Les violences policières et le terrorisme d’état ne concernent pas que les Grecs. Ils se reproduisent dans tous les pays et par tous les Etats, en Europe et dans le monde. Face à cela, les mouvements des travailleurs et de la jeunesse doivent eux aussi s’amplifier, en Grèce comme dans tous les pays européens.

Nous condamnons :

– La politique de l’État grec qui en concordance absolue avec les directives de l’U.E. prive les gens, et surtout les jeunes, du droit de vivre dans la dignité.

– La violence policière et la répression étatique, perpétuelles et persistantes, que l’on subit quotidiennement dans tous les aspects de nos vies.


Nous exigeons :

– La condamnation exemplaire de l’assassin du jeune Alexandros ainsi que de son complice.

– La démission du gouvernement (sans avoir des illusions pour le prochain).

– La démilitarisation des polices nationales.

– La libération immédiate de tous ceux et celles qui ont été arrêté-e-s durant ces derniers jours en Grèce, ainsi que les manifestants solidaires partout dans le monde.

– Le retrait des charges des 6, qui ont été arrêtés pendant la manifestation de vendredi 12/12/08 à Paris.


Initiative des étudiants et des travailleurs grecs à Paris

17/12/2008

Κάλεσμα σε κινητοποίηση μετά το θάνατο ενός 15χρονου νέου στην Αθήνα


Σάββατο, 6/12, 9μμ, Αθήνα. Ένας αστυνομικός πυροβολεί τρεις φορές και σκοτώνει ένα μαθητή 15 χρονών. Παρά τους αρχικούς ισχυρισμούς του αστυνομικού η αλήθεια γρήγορα αποκαλύπτεται. Όλα ξεκινούν μετά από διαπληκτισμό μεταξύ μιας ομάδας μαθητών και δύο ειδικών φρουρών, που βρίσκονταν σε όχημα περιπολίας. Οι αστυνομικοί αρχικά φεύγουν και στη συνέχεια επιστρέφουν πεζοί και προκαλούν τους νέους με χειρονομίες και βρισιές. Μόλις τρεις νέοι πλησιάζουν λίγο, ένας από τους αστυνομικούς τραβάει το όπλο του και πυροβολεί τρεις φορές. Ο νεαρός μαθητής πληγώνεται θανάσιμα. Οι παρευρισκόμενοι φωνάζουν σε βοήθεια, τη στιγμή που οι αστυνομικοί, αδιάφοροι, φεύγουν. Όσοι γνωρίζουν την κατάσταση στην περιοχή των Εξαρχείων, ξέρουν πως επρόκειτο για γεγονός που απαρέγκλιτα θα συνέβαινε κάποια στιγμή με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Η συστηματική και επαναλαμβανόμενη εκδήλωση αστυνομικής βίας σε μια γειτονιά που ιστορικά έχει εκφράσει την αντίσταση της νεολαίας και των κοινωνικών κινημάτων δεν θα μπορούσε παρά να καταλήξει στο τέλος με έναν θάνατο. Θάνατο προαναγγελθέντα ήδη από τα γεγονότα στο φοιτητικό κίνημα πριν δυο χρόνια, οπόταν οι δυνάμεις της κρατικής καταστολής σταμάτησαν να χτυπούν για να συλλάβουν και ξεκίνησαν να χτυπούν για να τιμωρήσουν. Να χτυπούν για να σκοτώσουν, όπως παρατηρούσαν και οι γιατροί που εξέταζαν τους τραυματίες που διαμετακομίζονταν στα νοσοκομεία σωρηδόν.

Καταδικάζουμε με τον πλέον απερίφραστο τρόπο την στυγνή δολοφονία του Αλέξανδρου-Ανδρέα Γρηγορόπουλου, η οποία συνιστά το αποκορύφωμα της κρατικής τρομοκρατίας. Μία δολοφονία η οποία δεν συνιστά κατ’ ουδέναν τρόπο ένα μεμονωμένο περιστατικό κυβερνητικής βίας. Αντιθέτως, η αστυνομία όντας η οπλισμένη ραχοκοκαλιά του νεοφιλελεύθερου κράτους, έρχεται ακόμη μία φορά να το υπηρετήσει ενάντια σε κάθε κοινωνική αντίσταση. Μια αντίσταση που μοιάζει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα να έχει κατακτήσει ένα διαφορετικό βαθμό συνειδητότητας και να είναι περισσότερο αποφασισμένη από ποτέ, και η οποία δεν είναι, δεν μπορεί παρά να είναι, η ρητή έκφραση της συσσωρευμένης οργής που γεννήσαν οι πολιτικές της εκμετάλλευσης και της συστηματικής καταστολής. Το γεγονός αυτό αντικαθρεφτίζεται σε μια πληθώρα γεγονότων : Στο ότι διανύουμε μια περίοδο έξαρσης των κοινωνικών κινημάτων· στο ότι οι εργαζόμενοι παλεύουν εδώ και περισσότερο από ένα χρόνο ενάντια στη διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης και ενάντια σε μια σειρά επιθέσεων στα δικαιώματα και τους μισθούς τους· στο ότι οι φοιτητές και οι μαθητές καταλαμβάνουν τις σχολές και τα σχολεία τους εδώ και πάνω από τρία χρόνια και παλεύουν ενάντια στην αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος και τη διαδικασία της Μπολώνιας, ενάντια στην απαξίωση των πτυχίων τους και υπερασπίζονται το δικαίωμά τους στην εργασία· στο ότι οι μετανάστες, παρά τις ταπεινώσεις και τη βία που ζουν στην καθημερινότητά τους παλεύουν για το δικαίωμά τους σε μια αξιοπρεπή ζωή· στο ότι οι φυλακισμένοι, βρίσκονται στο δεύτερο μήνα απεργίας πείνας, διεκδικώντας ανθρώπινες συνθήκες κράτησης. Παράλληλα όμως με την ανάπτυξη των κοινωνικών κινημάτων η κυβέρνηση κλυδωνίζεται ούτως ή άλλως αφ’ εαυτής ένεκα μιας τρομακτικής αλληλουχίας κολοσσιαίων οικονομικών σκανδάλων. Επιπροσθέτως, και όσο η διεθνής οικονομική κρίση συνεχίζεται, θα συμβάλλει ολοένα και περισσότερο τόσο στην αύξηση της κοινωνικής δυσαρέσκειας όσο και στην σκλήρυνση των κυβερνήσεων, και όχι μόνον της ελληνικής, ενάντια σε κάθε μορφή αντίστασης. Σ’ αυτά τα πλαίσια, η δολοφονία του Αλέξανδρου δείχνει, με τον πλέον απάνθρωπο τρόπο, ότι απορρέει από τις πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης και από ένα κλίμα ενάντια σε αυτές και αυτούς που αντιστέκονται.

Το αίσθημα της αδικίας και της αγανάκτησης που προκλήθηκε από τη δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αλέξανδρου στάθηκε η σταγόνα που ξεχείλησε το ποτήρι απέναντι στις αυθαιρεσίες των αστυνομικών δυνάμεων που δρουν με κατασταλτικό τρόπο και σε καθεστώς συστηματικής ατιμωρησίας και συστημικής προστασίας. Αυτό το κίνημα, όμως, το οποίο έλαβε χαρακτηριστικά γενικευμένης εξέγερσης, δεν συνιστά απλώς τη μεμονωμένη αντίδραση των νέων. Αντίθετα, πρόκειται για την ξεκάθαρη αντίδραση ενός μεγάλου τμήματος του πληθυσμού που δεν ανέχεται πλέον την αδικία και την καταστολή. Η ανυπομονησία και η αδυναμία της κυβέρνησης να διαχειριστεί την εξέγερση αυτή είναι τόσο προφανείς που την ανάγκασαν ακόμη και να εξαπολύσει ένα νέο κύμα καταστολής στέλνοντας φασιστικές ομάδες στο πλευρό της αστυνομίας σε πόλεις όπως η Λάρισα και η Πάτρα.

Για να τιμήσουμε τη μνήμη του νεαρού Αλέξανδρου, πρέπει να συνεχίσουμε να παλεύουμε. Η αστυνομική βία και η κρατική τρομοκρατία δεν αφορούν μονάχα τους Έλληνες. Αυτή η δολοφονία θα μπορούσε να έχει συμβεί σε οποιοδήποτε ευρωπαϊκό κράτος. Περιστατικά αστυνομικής βίας έχουν ήδη λάβει χώρα και σε πολλά άλλα κράτη τόσο της Ευρώπης όσο και του υπόλοιπου κόσμου. Απέναντι σ’ αυτήν την πολιτική τα κινήματα των εργαζόμενων και της νεολαίας οφείλουν να ενισχυθούν τόσο στην ελλάδα και στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου.

Καταγγέλλουμε :

Την πολιτική του ελληνικού κράτους, το οποίο σε πλήρη αντιστοιχία με τις οδηγίες της Ε.Ε. στερεί τους ανθρώπους, και ιδιαίτερα του νέους, από το δικαίωμα σε μιαν αξιοπρεπή ζωή.

Την μόνιμη και συστηματική αστυνομική βία και κρατική καταστολή, τις οποίες υπομένουμε σε κάθε έκφανση της ζωής μας.


Απαιτούμε :

Την άμεση δίκη και καταδίκη του δολοφόνου του νεαρού Αλέξανδρου και του συνεργού του.

Την παραίτηση της κυβέρνησης (χωρίς να τρέφουμε την παραμικρότερη ψευδαίσθηση για όποια την ακολουθήσει…).

Την αποστρατιωτικοποίηση των εθνικών αστυνομιών.

Την άμεση απελευθέρωση όλων όσων συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων ημερών στην Ελλάδα καθώς και των αλληλέγγυων διαδηλωτών στον υπόλοιπο κόσμο.

Την απόσυρση των κατηγοριών που βαρύνουν τους 6, που συνελήφθησαν μετά το πέρας της διαδήλωσης της Παρασκευής 12/12 στο Παρίσι.


Πρωτοβουλία ελλήνων φοιτητών και εργαζόμενων στο Παρίσι

17/12/2008

Publicités

Une Réponse to “2. Appel à la mobilisation suite à la mort d’un jeune de 15 ans en Grèce (fr-gr)”

  1. comiteinlisible Says:

    Un livre français sur la situation en Grèce va sortir prochainement :
    http://senonevero.communisation.net/en-projet/article/les-emeutes-en-grece

    Les Émeutes en Grèce
    Recueil de textes établi par Théorie Communiste

    140 pages
    format 14x22cm
    ISSBN : 978-2-9516460-6-3
    Avril 2009

    Les émeutes en Grèce, et leur écho mondial, sont le signe que la crise mondiale du capital, qui s’est d’abord présentée comme crise financière, est effectivement une crise du rapport d’exploitation, une crise de l’implication réciproque entre les deux classes de ce mode de production. Crise de la reproduction du face-à-face entre la force de travail et le capital, qui, pour le meilleur et pour les limites des émeutes en Grèce, est apparue comme une affaire de discipline.

    Alors que toutes les mesures, contre-mesures, plans, en termes stratégiques, les offensives du capital emplissaient l’horizon, les volutes de fumée des cocktails Molotov, à Athènes, Patras, Thessalonique, Malmö, les bruits de verre brisé, à Gand, Paris, Londres, les pierres lancées sur les flics, partout, sont venus faire écran entre l’horizon indépassable du capitalisme et le présent terrifiant de sa crise. Trois mois après l’effondrement des bourses mondiales, trois ans après les émeutes des banlieues françaises, les feux grégeois des jeunes prolétaires du monde entier nous rappellent que la guerre de classe a bien lieu.

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s


%d blogueurs aiment cette page :