Archive for février 2011

Ανακοίνωση-απάντηση στον Θεόδωρο Πάγκαλο για τα γεγονότα στο Ελληνικό σπίτι του Παρισιού

février 28, 2011

Επανερχόμαστε στα χθεσινά γεγονότα προκειμένου ν’  αποσαφηνίσουμε τα πολιτικά χαρακτηριστικά της διαμαρτυρίας μας, καθώς και ορισμένα περιστατικά και να καταδείξουμε έτσι το ανυπόστατο των ισχυρισμών της σημερινής ανακοίνωσης του Θεόδωρου Πάγκαλου. Μια
ανακοίνωση γεμάτη ψεύδη, ανακρίβειες και  σαφή διάθεση για πλήρη διαστρέβλωση των γεγονότων.

O κ. Πάγκαλος, προκειμένου να δώσει μια στρεβλή εντύπωση για τις διαθέσεις μας, ισχυρίζεται ψευδώς πως πρόθεσή μας ήταν να ακυρώσουμε την προβολή του «Ζ» και να επιβάλλουμε την προβολή του «Παράδεισος στη Δύση» με σκοπό ν’ αναδείξουμε το ζήτημα των μεταναστών- απεργών πείνας στην Ελλάδα. Ωστόσο, και οι δύο ταινίες περιλαμβάνονταν στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων. Επίσης, η πρόθεσή μας ν’ αναδείξουμε το ζήτημα των μεταναστών απεργών πείνας πραγματώθηκε μέσα από την παρέμβαση που κάναμε πριν την προβολή της ταινίας. Μια παρέμβαση κατά την οποία κρεμάσαμε πανώ στην είσοδο της εστίας και μοιράσαμε κείμενα στους παρευρισκόμενους.

Μετά το τέλος της παρέμβασης εισήλθαμε στο χώρο προκειμένου να παρακολουθήσουμε την εκδήλωση, μαζί με όλο το υπόλοιπο κοινό. Εκείνη τη στιγμή, λίγο δηλαδή πριν την έναρξη της εκδήλωσης, μπήκε στην αίθουσα ο κ. Πάγκαλος χωρίς κανείς μας να γνωρίζει πως σκόπευε να παρευρεθεί. Αυθόρμητα, ξεκινήσαμε παράσταση διαμαρτυρίας με σαφή και ξεκάθαρη πρόθεση ο κ. Πάγκαλος ν’ αποχωρήσει. Η διαμαρτυρία μας ξεκίνησε συνεπώς πριν την έναρξη της προβολής και ποτέ δεν τέθηκε από την πλευρά μας ζήτημα αλλαγής του περιεχομένου της εκδήλωσης. Διότι για εμάς σίγουρα δεν υπάρχει θέμα ανταγωνιστικότητας μεταξύ της δημοκρατικής επίφασης του δολοφονικού μετεμφυλιακού ελληνικού κράτους – που διαπραγματεύεται το «Ζ» μέσα από τη διελεύκανση της δολοφονίας του Γ. Λαμπράκη – και της μετανάστευσης, που πραγματεύεται το «Παράδεισος στη Δύση». Υπάρχει ίσως περισσότερο συσχετισμός αλλά ας μην επεκταθούμε προς το παρόν.

Οι  χαρακτηρισμοί  του κ.  Παγκάλου  για «τρομοκρατικού χαρακτήρα παρέμβαση Γάλλων αναρχικών και Ελλήνων οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ» είναι αυθαίρετοι. Υπάγονται στο αυταρχικό του ντελίριο και δεν έχουν προφανώς καμία σχέση με τη λογική και τη δράση της Πρωτοβουλίας μας. Οι χαρακτηρισμοί του, τέλος, αποσκοπούν στην ύπουλη στοχοποίηση συγκεκριμένων πολιτικών χώρων, στους οποίους έβγαλε λανθασμένα μόνος του το συμπέρασμα ότι ανήκουμε και στην απόσπαση της προσοχής από το πολιτικό περιεχόμενο της πράξης μας. Όσο για τα ψέματα περί «χρησιμοποίησης σωματικής βίας» και τις κατηγορίες για «τρομοκρατικού τύπου» παρέμβαση, αυτά διαψεύδονται από το ίδιο το βίντεο που έχει κυκλοφορήσει στη δημοσιότητα.

Τελικά ο κ. Πάγκαλος αποχώρησε, αλλά παίρνοντας μαζί του…ολόκληρη την εκδήλωση. Ο κ. Γαβράς (προς μεγάλη μας απογοήτευση) και η διευθύντρια της εστίας ακολούθησαν πιστά την εντολή του και ματαίωσαν την εκδήλωση, τη στιγμή που ο κόσμος, αφού αποχαιρέτησε τον κ. Πάγκαλο με αποδοκιμασίες, παρέμεινε στην αίθουσα για να παρακολουθήσει την προβολή. Η διευθύντρια απέσυρε τον προτζέκτορα και μάλιστα δύο φορές, ύστερα από προσπάθειά μας να τον επανεγκαταταστήσουμε ώστε να γίνει κανονικά η προβολή.  Ήταν λοιπόν ξεκάθαρο και σαφές πως την εκδήλωση την ακύρωσε ο κ. Πάγκαλος και όχι οι διαμαρτυρόμενοι. Μια εκδήλωση η οποία ωστόσο αφορούσε στο έργο του Κ. Γαβρά και όχι στο πρόσωπο του κ. Παγκάλου… Κατά συνέπεια, εκείνος που προφανώς δεν ενστερνίστηκε ποτέ τις αξίες της δημοκρατίας, συμπεριφερόμενος σαν ανώτατος αξιωματούχος απολυταρχικού καθεστώτος και ακυρώνοντας πολιτιστικές εκδηλώσεις ωσάν λογοκριτής και διώκτης τους, εκείνος που δεν μπορεί να αποδεχτεί την ελευθερία της έκφρασης είναι ακριβώς ο κ. Πάγκαλος. Αναφέρουμε ενδεικτικά πόσο απαξιωτικά και προσβλητικά έχει κατά καιρούς καταφερθεί εναντίον του ελληνικού λαού, χαρακτηρίζοντας ολόκληρα κοινωνικά κομμάτια ως «κοπρίτες» και αγωνιζόμενους ανθρώπους ως «άπλυτους» (οποιαδήποτε ομοιότητα με το λόγο των ακροδεξιών δεν είναι βεβαίως τυχαία). Κι όλα αυτά με την ιδιότητα του αντιπροέδρου μιας δεξιάς κυβέρνησης με σοσιαλδημοκρατική μάσκα, η οποία έχει περιστείλει σημαντικές δημοκρατικές ελευθερίες που με αίμα κατακτήθηκαν από τον ελληνικό λαό. Η κυβέρνησή του είναι εκείνη που άλλαξε τη νομοθεσία τη σχετική με την δίωξη των συνδικαλιστών και που διατήρησε τον κουκουλονόμο ο οποίος οδηγεί στην κακουργηματική δίωξη αγωνιζόμενων ανθρώπων, που καταστέλλει άγρια διαδηλώσεις και κάθε είδους εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στην Ελλάδα.

Ο κ. Πάγκαλος είναι ο αντιπρόεδρος μιας κυβέρνησης η οποία παρέδωσε την οικονομική πολιτική του ελληνικού κράτους, στους δύσκολους καιρούς της οικονομικής κρίσης, στα χέρια του ΔΝΤ και των συμφερόντων του ευρωπαϊκού κεφαλαίου. Είναι ακόμη ο αντιπρόεδρος μιας κυβέρνησης που μείωσε μισθούς σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αύξησε τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, αύξησε την άμεση και έμμεση φορολογία. Είναι τέλος ο αντιπρόεδρος μιας κυβέρνησης η οποία ακολουθώντας πιστά τις εντολές της ευρωπαϊκής ένωσης σηκώνει φράχτες εναντίον μεταναστών στον Έβρο ή τους πνίγει στο Αιγαίο και που σήμερα καταδικάζει σε θάνατο τους 300 απεργούς πείνας απορρίπτοντας με κυνισμό και αναλγησία το δίκαιο αίτημα για νομιμοποίησή τους. Με τη χτεσινή του στάση και τη σημερινή του δήλωση, ο κ. Πάγκαλος μας αποκαλύπτει μερικές ακόμα πλευρές της πολιτικής του συγκρότησης. Φαίνεται καταρχήν ότι είτε αγνοεί είτε προκλητικά παραβιάζει μια από τις κλασσικότερες αξίες της δημοκρατίας: Την άμεση λογοδοσία των πολιτικών αξιωματούχων για τα έργα τους. Οι δημοκράτες κ. Πάγκαλε έχουν το θάρρος και την αξιοπρέπεια να σταθούν όρθιοι, να λογοδοτήσουν και να κριθούν. Επίσης, οι δημοκράτες δεν κρύβονται πίσω από τεχνάσματα και τακτικισμούς όταν έρχονται αντιμέτωποι με τον λαό. Η αντιπρόταση διαλόγου την επόμενη μέρα δεν μπορεί παρά να καταδείξει την διάθεση υπεκφυγής, την απροθυμία για ουσιαστικό διάλογο και κατ’ επέκταση την ένδεια του κυβερνητικού λόγου. Καταδεικνύει επίσης την μονομέρεια και την κατ’ επίφαση δημοκρατική κουλτούρα του Πάγκαλου. Είναι δυνατόν μια τέτοια συμπεριφορά απέναντι σε πολίτες να μην καταδικαστεί ξεκάθαρα από το σύνολο του ελληνικού λαού; Δεν υπάρχει πια καμία αμφιβολία ότι η ελληνική κοινωνία, όταν διαθέτει  τέτοιας ποιότητας πολιτικούς,  οι  οποίοι  εξυπηρετούν τα παγκόσμια οικονομικά συμφέροντα, το ελληνικό κεφάλαιο, τις τράπεζες και την πολιτική των ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών, κινδυνεύει να κατρακυλήσει στην εξαθλίωση και την υποδούλωση. Σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας, όπως και στο Παρίσι, στο Βερολίνο και σε οποιαδήποτε άλλη πόλη της Ευρώπης
επισκέπτονται, είναι ανεπιθύμητοι! Όσα έγιναν στο Παρίσι, όπως και όσα έγιναν στο Βερολίνο και θα γίνουν αύριο στην πλατεία Συντάγματος είναι η δυναμική εισβολή του λαού στο προσκήνιο της Ιστορίας προκειμένου να κατακτήσει το δικαίωμά του στην αξιοπρέπεια και τη ζωή.

Παρίσι, 27/2/2011

ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΓΗΣ ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ
ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΝΩΜΕΝΟΙ
ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ!
ΑΠΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ!

Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους 300 απεργούς πείνας.
Πρωτοβουλία Ελλήνων φοιτητών κι εργαζόμενων στο Παρίσι.

Dégage!

février 28, 2011

Βίντεο από την διαμαρτυρία στο Ελληνικό σπίτι και την αποχώρηση του Θ. Πάγκαλου. Το βίντεο είναι με ελληνικούς υπότιλους.

32ème jour de grève pour les 300 travailleurs sans papiers en grève de la faim à Athènes

février 28, 2011

 

25 février 2011

Nous sommes arrivés actuellement à la 32ème jour de grève pour les 300 travailleurs sans papiers en grève de la faim à Athènes et à Salonique. Nous franchissons ainsi le seuil critique pour l’arrivée des dommages irréparables au niveau de leur santé alors que le risque de mort devient immanent. Le gouvernement de PASOK, faisant preuve d’une brutalité sans mesure ni précédent, rejette la demande légitime de régularisation en rejetant ainsi les travailleurs sans papiers eux-mêmes dans la mort.

 

Dans le même temps que le gouvernement s’accroche à sa position de déni, sont poursuivi-e-s en justice 8 membres du comité de soutien accusé-e-s de trafficking ainsi que le président de la Faculté de Droit où les grévistes de la faim ont été logés avant de se faire évacuer sous menace d’une expulsion violente.

 

Dans un pays dévasté par la crise où travailleur-e-s, chômeur-e-s et précaires se voient chaque jour davantage humilié-e-s, dépourvu-e-s de moyens de survie et culpabilisé-e-s, la lutte des 300 travailleurs sans papiers porte l’honneur politique d’avoir transformé le désespoir en combat. Et mettre sa vie en danger montre peut-être que, en tant que « clandestin », nous n’avons pas autre chose à perdre. C’est peut-être aussi l’ironie tragique d’être immigré-e sans papiers au pays de la tragédie en période de crise.

 

Alors que le mouvement de solidarité s’amplifie, les discours et les agressions racistes et xénophobes s’intensifient en faisant des immigré-e-s des boucs émissaires et en opposant ceux et celles dont la vie dépend du travail l’un contre l’autre. Les patrons sont miraculeusement épargnées et le conflit est transposé entre autochtones et étrangers, chômeurs et travailleurs, public et privé et ainsi de suite. Mythes et préjugés sont extraits du plus profond de l’imaginaire pour faire de la chasse aux sorcières un sport national, qui, hélas, n’est pas réservé qu’aux grec-que- s et qu’il n’a que très rarement des aspects ludiques.

Les 300 travailleurs sans papiers en grève de la faim vivent et travaillent pendant des années sur le territoire grec. Ils ont été pendant ces années une source importante d’enrichissement pour leurs employeurs et source d’enrichissement culturel et humain pour leurs voisin-e-s, collègues et ami-e-s, comme l’ont été par ailleurs les immigré-e-s avec ou sans papiers dans tous les pays.

 

Nous exigeons la légalisation immédiate des 300 travailleurs sans papiers en grève de la faim ainsi que la régularisation de tous les travailleur-e-s sans papiers.

Nous exigeons l’abrogation de Dublin II qui met en péril la vie des immigré-e-s en transformant des pays entiers en dépôts de « l’immigration non choisie » et où les violences et les violations de tout genre deviennent monnaie courante.

Nous appelons à amplifier la solidarité et à intensifier la pression à l’égard du gouvernement grec pour qu’il donne une solution maintenant.

Aucune vie n’est clandestine, aucune vie n’est de trop.

Solidarité avec les migrants en grève de la faim à Athènes

février 28, 2011

 

 

Trois cent migrants ont entamé une grève de la faim dans les villes d’Athènes et de Thessalonique depuis le 25 janvier 2011. Ce mouvement est parti de Crête autour de l’Appel des migrants (voir ci-dessous) face à l’absence totale de processus de régularisation depuis l’année 2006. Ils revendiquent la « légalisation de tous les migrants » et leur pleine reconnaissance au sein de la société grecque.

Cette grève se situe dans le cadre de l’attaque néo-libérale menée par le gouvernement grec, à l’instar des autres gouvernements européens, qui aboutit à la déstructuration du travail et de tous les acquis sociaux. Dans ce contexte, les conditions socio-économiques dramatiques que vit l’ensemble de la population grecque, aggravées par les mesures récentes du FMI, favorisent la montée du racisme et de la xénophobie, faisant des migrants les boucs émissaires de l’insécurité sociale et du chômage. En dénonçant les grévistes de la faim comme des dangers pour la société, le gouvernement, par une campagne médiatique, justifie la mise en place de politiques racistes de répression et la criminalisation des migrants et de leurs soutiens, allant jusqu’à la construction d’un mur à la frontière terrestre avec la Turquie, nouveau mur de l’apartheid après ceux du Mexique, du Maroc, sans compter celui qui transforme la Palestine en bantoustans

La lutte des migrants en Grèce rejoint celle que mènent les travailleurs et travailleuses sans papiers en France qui, après 9 mois de grève, et l’occupation des marches de l’Opéra Bastille puis de la Cité nationale d’histoire de l’immigration, sont toujours en lutte face à un gouvernement qui ne tient pas les engagements pris le 18 juin 2010.

Elle rejoint la lutte de tous ceux qui sont sortis dans les rues de Tunisie, d’Egypte, d’Algérie et d’ailleurs, pour exiger leurs droits au travail et à la dignité.

 

 

Nous assurons de notre solidarité et de notre soutien militant ces trois cents migrants qui entament leur vingt-deuxième jour de grève de la faim à l’heure où nous écrivons et nous appelons tous les partis, syndicats, associations et militants individuels

 

–       à se joindre à cet appel en ajoutant leur signature

–       à envoyer des messages de soutien en se rendant sur leur site http://hungerstrike300.espivblogs.net/

 

Saint Denis,

le 15 février 2011

 

Premiers signataires :

-AC ! Agir ensemble contre le chômage et la précarité

-Collectif antiraciste de Saint Denis

-Coordination 93 de lutte pour les sans papiers

Euromarches

-Initiative de soutien aux 300 sans-papiers grévistes de Grèce

Le Mouvement de la Paix

 

 

Appel des Immigrants, Grévistes de faim Grèce, Janvier 2011

février 28, 2011

 

Appel des Immigrants, Grévistes de faim Grèce, Janvier 2011

Si l’on veut faire entendre notre voix, nous n’avons pas de choix. Le 25 janvier, trois cent (300) parmi nous commencent la grève de faim. Notre point de lutte sera à Athènes et à Thessalonique.

Nous sommes des immigrés et des immigrées venu(e)s de toute la Grèce. Nous y sommes venu(e)s, persécut(é)s de la pauvreté, du chômage, des guerres et des dictatures. Les firmes multinationales occidentales et leurs servants politiques, implantés à nos pays ont fait leur choix pour nous : Risquer notre vie, 10 fois pour s’approcher de la porte européenne. L’Occident qui pille nos pays et ayant un niveau de vie meilleur-si l’on le compare à le notre- est notre seul espoir, si on veut vivre en tant qu’êtres humains. Nous sommes venus (par la voie légale ou pas) en Grèce et nous travaillons pour notre survie et pour la survie de nos enfants. Nous vivons dans la galère, et à l’ombre de l’illégalité au profit des patrons et des services étatiques qui à leur tour exploitent brutalement notre travail. Nous gagnons notre pain à la sueur de notre front et en rêvant qu’un jour nous allons acquitter des droits égaux.

A nos jours, les conditions de notre vie deviennent de plus en plus défavorables. Au fur et à mesure que les salaires et les retraites se voient rongés et que tous les prix augmentent, l’immigré figure comme le fautif, le coupable de la détérioration et de l’exploitation inhumaine des salariés grecs et des petits commerçants. La propagande fasciste et raciste est devenue la langue officielle des appareils étatiques. La terminologie fasciste est reproduite par les médias en cas où ces derniers font référence à nous. Les propositions fascicistes sont proclamées sous forme des propositions gouvernementales : le mur à Evros, les camps flottants et l’armée européenne à la mer égéenne, la répression brutale aux villes, les déportations massives. Ils font tous leurs efforts pour persuader les salariés grecs que nous consistons, tout d’ un coup, une menace pour eux et que nous sommes les seules coupables de l’attaque inédite et lancée par leurs propres gouvernements.

La réponse à leur mensonge et à leur barbarie continue doit être immédiate. Et c’est à nous, aux immigrés de la donner. Nous mettons en devant notre vie pour mettre fin à l’injustice commise à l’ égard de nous. Nous demandons la légalisation de tous les immigrés et de toutes les immigrées. Nous demandons des droits politiques et sociaux et des obligations égaux aux salariés grecs. Nous demandons par nos collègues, par n’ importe qui est tombé victime de l’exploitation de son sueur de front de rester solidaire. Nous demandons de soutenir notre lutte, de ne pas permettre à son pays la domination du mensonge, du fascisme et du despotisme des élites économiques et politiques. C’est à dire de ne pas permettre ce qui a prédominé à nos pays et qui nous a forcés à s’expatrier pour revendiquer une vie digne pour nous et pour nos enfants.

Nous ne disposons d’autre moyen pour se faire entendre notre voix et pour faire entendre la voix de notre raison.

Le 25 janvier, trois cents (300) d’ entre nous comment la grève de faim, à l’échelle nationale, à Athènes et à Thessalonique. Nous mettons en danger notre vie, parce qu’en tout cas il ne s’agit pas d’une vie digne. Nous faisons le choix de mourir ici au lieu d’hériter à nos enfants la vie que nous avons vécue.

Janvier, 2011

L’assemblée des immigrés, grévistes de faim