Hélas, la balle a ricoché (fr-gr)

by

Hélas, la balle a ricoché sur le corps d’Alexis, en assassinant continuellement les illusions démocratiques de toute une société. Une société qui, pendant des années, avalait les ricochets des balles sur les corps des immigrés, les « accidents » de travail, les « jardinières », les lois anti-terroristes, et les « punitions dures » des policiers contrevenants. L’exécution de l’adolescent a été suivie par la plus grande révolte que le pays a connu depuis des dizaines d’années. Une révolte aussi prévisible que le meurtre qui l’a déclenchée.

Les flammes allumées à Athènes, Patras, Ioannina, Larissa, Crète, Corfou, partout dans le pays, là où existent des gens vivants, elles ont illuminé le besoin des gens d’extérioriser leur rage et de revendiquer la vie qu’on leur vole.

Nous avons vécu, ces dernières années, l’assaut capitaliste le plus acharné. A notre pays, comme partout dans le monde, chaque bien social, gagné après des luttes des siècles, a été sacrifié au profit d’une oligarchie financière.

Plus précisément, dans notre pays :

On a organisé des Jeux Olympiques avec des êtres hybrides dopés, en construisant des installations sportives monstrueuses, inutiles par la suite, en achetant des nouveaux armes de répression, et en mettant la facture de la fiesta de Gianna Daskalaki, Mpompolas et Calatrava sur le compte des contribuables.

On a délaissé la Santé Publique, avec un nombre des postes infime du personnel infirmier et médical, avec des hôpitaux pourris dont on restreint les fonds de fonctionnement, en même temps que les entreprises pharmaceutiques s’enrichissent grâce aux médecins- agents pharmaceutiques, et que l’état parie avec l’argent de la securité sociale, alors que le coûteux Hôpital Attiko demeure sans encadrement et voué à la fermeture.

On a dénigré, avec tous les moyens, l’Education publique (mais aucunement gratuite) rudimentaire, à tous les niveaux. Les bâtiments scolaires sont inappropriés, les enseignants manquent dans plusieurs régions, les programmes et cours scolaires sont réactionnaires. S’ajoute à cela le dénigrement de l’enseignant, qui est d’abord soumis à des C.D.D. précaires, des mutations continuelles, et par la suite il doit subir le concours national (ASEP) afin qu’il soit envoyé, dénigré, à enseigner la jeunesse.

La situation est équivalente chez les universités, qu’on a d’abord obligé à chercher des financements à travers des recherches commerciales et fabriqués et par la suite on va les remplacer par des supermarchés privés vendant de titres de chômage.

La même image de liquidation de tout bien social règne dans les transports, les télécommunications, les forêts et les côtes.

En même temps que les gens du style Voulgarakis-Anastasiadis jouent avec des millions et que Magginas ouvre des snack-bar à l’orientale, les payes stagnent depuis des années, le chômage augmente, ceux qui travaillent au black pour 700 euros sont considérés des privilégiés et toutes les revendications des travailleurs sont jugées illégales et abusives par des juges en dessus de la loi.

Bien sûr, il existe encore des boulots : on peut devenir garde spécial, C.R.S. mouchard, agent secret, « jardinière », cas isolé. Les conditions déjà décrites exigent un mécanisme de répression en développement et en surveillance continues.

Au moins nous avons de la Démocratie. Le parlement et ses 300, ou 151- 149 si vous préférez, le prouve. Les 151 députés solides ( qui correspondent à 41% sur 71% des votes valides, en déduisant le 10% des non valables, c’est-à-dire au 25% de ceux qui ont effectivement voté) et les 149 qui applaudissent avec le souhait intime que les premiers vont trébucher à leur danse pour que leur tour vienne.

Aujourd’hui le monde est arrivé à une impasse et il a réalisé que tout ce qu’il a à perdre, c’est sa misère. Et il a décidé de la perdre, en démêlant ses phobies de petit-bourgeois de ses besoins réels. Une grande partie de la société a passé ainsi du côté de la révolte. Une révolte qui tient les yeux couverts de larmes des adolescents qui ont perdu leur camarade et ami et les lèvres serrés de la rage et de la détermination.

Nous sommes alors arrivés à cette révolte inévitable. Une révolte des élèves, des travailleurs, des jeunes, de la gauche, des anarchistes, et de tous ceux qui résistent. Une révolte qui, selon les médias bourgeois, jouit d’une approbation populaire écrasante.

La question la plus importante aujourd’hui ne concerne pas les causes, mais la direction de la révolte d’aujourd’hui. Cependant, nous vivons dans cette révolte, et même s’il y aura un « retour dans la normalité », elle sera une normalité marquée par la révolte. Et ceci rend les révoltes, de fait, victorieuses. Mai ’68 continuait d’influencer et de changer le monde même quand la génération des acteurs principaux a échangé sa nippe en costume du pouvoir.

Une révolte est aussi définie par la rencontre des mondes parallèles. Si le rythme de la chanson est donné aujourd’hui par les élèves, ses paroles sont tissées par les travailleurs et les chômeurs, natifs ou immigrés, qui, dès le premier jour, ont créé des centres de combat et des formes d’intervention autogérée. Par les étudiants, qui re-ouvrent le débat sur l’Education. Par les résidents des quartiers qui luttent pour des conditions de vie humaines dans les villes, par les mouvements écologiques régionaux dans la campagne, etc.

S’il y a quelque chose qui marque cette révolte, c’est le refus complet du système politique. La logique de la représentation et de la délégation de nos vies à la caste des 300 n’est pas soutenue par les gens dans la rue qui ont déjà accomplit leur première conquête, l’autogestion de l’action. Par conséquent, la question de la démission du gouvernement constitue une victoire morale mais pas substantielle qui se basera sur les querelles et contradictions intérieures du système.

Aujourd’hui, est venue l’heure pour que les conquêtes sociales s’élargissent. Pour la destruction le nouvelle fête des banques avec les 28 billions d’euros sur notre dos. Puisque l’argent existe, nous exigeons qu’il soit disposé pour :

– L’acquisition du salaire minimum à 1400

La rémunération sociale de tous les chômeurs, sans conditions

La création des postes dans l’Education, la Santé et les services sociales.

L’amplification de la liberté sociale et civile, avec l’élargissement de l’asile dans les écoles et les établissements publiques, en constitue aussi une revendication centrale. Cette requête se réalise aujourd’hui par le moyen des occupations des Mairies, des médias, des bureaux de la GSEE etc . La liberté civile est aussi en lien étroit avec l’abrogation de l’état policier. Plus précisément, nous exigeons :

La libération immédiate des inculpés

L’abrogation des toutes les forces de répression

Le désarmement des forces policières

La destruction des caméras de surveillance et la dissolution de la sécurité et de la police secrète

Nous voulons une société solidaire ouverte à caractère humain, sans exclusions. Nous exigeons la légalisation de tous les immigrés et l’obtention de la nationalité pour leurs enfants.

Liberté signifie savoir libre. Le savoir, la santé, le domicile, la sécurité sociale ne sont pas des produits, mais des biens sociaux. Nous exigeons qu’ils soient généraux et publiques.

Aujourd’hui, les caniveaux de la répression qui commencent aux prisons et vont jusqu’à la place de la Constitution (décorée pour Noel), débordent le fleuve de la rage qui conduit aux océans de la Liberté. Celui qui ne nage pas se noie dans sa misère. Tout le monde à la rue. Lutte, Assemblées ouvertes, Autogestion. Le soleil de demain se lève aujourd’hui.


Lieu Autonome

Ζωοδόχου πηγής 95-97& Ισαύρων

autonomo_steki@yahoo.gr

 

 

Κι όμως η σφαίρα εξοστρακίστηκε…


Κι όμως η σφαίρα εξοστρακίστηκε πάνω στο σώμα του Αλέξη, σκοτώνοντας στη συνέχεια τις δημακρατικές αυταπάτες μιας ολόκληρης κοινωνίας. Μια κοινωνία που χρόνια τώρα κατάπινε τις εξοστρακίσεις στα σώματα μεταναστών, τα εργατικά «ατυχήματα», τις ζαρντινιέρες, τους τρομονόμους και τις «αυστηρές τιμωρίες» των παραβατών αστυνομικών. Την εν ψυχρώ εκτέλεση του μικρού παιδιού ακολούθησε η μεγαλύτερη εξέγερση που γνώρισε η χώρα εδώ και δεκαετίες. Μία εξέγερση τόσο αναμενόμενη όσο και η δολοφονία που την πυροδότησε.

Οι φλόγες που άναψαν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα, τα Γιάννενα, τη Λάρισσα, την Κρήτη, την Κέρκυρα, σε όλη τη χώρα, όπου υπάρχουν άνθρωποι ζωντανοί, φώτισαν την ανάγκη του κόσμου να εξωτερικεύσει την οργή του και να διεκδικήσει τη ζωή που του κλέβουν.

Γίναμε κοινωνοί τα τελευταία χρόνια της πιο άγριας καπιταλιστικής λεηλασίας. Στη χώρα μας ,όπως τον υπόλοιπο κόσμο, κάθε κοινωνικό αγαθό ,κερδισμένο με αγώνες αιώνων, ξεπουλήθηκε στο βωμό του κέρδους μιας οικονομικής ολιγαρχίας.

Πιο συγκεκριμένα στη χώρα μας:

Διοργανώθηκε μία Ολυμπιάδα ντοπαρισμένων υβριδικών ανθρώπων, χτίζοντας άχρηστα στη συνέχεια αθλητικά μεγαθήρια, αγοράζοντας νέα συστήματα παρακολούθησης, νέα όπλα καταστολής, χρεώνοντας το λογαριασμό του πάρτι της Γιάννας, του Μπόμπολα και του Καλατράβα στους φαρολογούμενους.

Αφέθηκε στην τύχη της η δημόσια Υγεία, με ελάχιστους διορισμούς σε νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό, με νοσοκομεία ετοιμόρροπα που τους περικόπτουν τα κονδύλια λειτουργίας, την ίδια ώρα που οι φαρμακευτικές εταιρείες θησαυρίζουν μέσω ιατρών-φαρμακευτικών πρακτόρων, το κράτος τζογάρει με τα λεφτά των ασφαλιστικών ταμείων, ενώ το πανάκριβο Αττικό Νοσοκομείο παραμένει αστελέχωτο και πάει για κλείσιμο.

Υποβαθμίστηκε με κάθε τρόπο η στοιχειώδης δημόσια (και καθόλου δωρεάν) Παιδεία, σε όλες τις βαθμίδες. Ακατάλληλα σχολικά κτίρια, έλλειψη καθηγητών σε πολλές περιοχές, αντιδραστικά σχολικά προγράμματα και μαθήματα. Στα παραπάνω προστίθεται η απαξίωση του εκπαιδευτικού που πρώτα τον τσακίζουν με ωρομισθίες, συνεχείς μεταθέσεις σε προσωρινές θέσεις και στην συνέχεια τον περνούν από τις συμπληγάδες του ΑΣΕΠ για να τον παραδόσουν ασπόνδυλο και εξευτελισμένο να διδάξει τη νεολαία.

Αντίστοιχη κατάσταση επικρατεί και στα πανεπιστήμια που αρχικά τα υποχρεώσανε να ψάχουν χρηματοδότηση μέσω εμπορικών και κατασκευασμένων ερευνών και τώρα πάνε να τα αντικαταστήσουν με ιδιωτικά σούπερ μάρκετ τίτλων ανεργίας

Η ίδια εικόνα ξεπουλήματος κάθε κοινωνικού αγαθού επικρατεί στις μεταφορές, τις τηλεπικοινωνίες, τα δάση και τις ακτές.

Την ίδια στιγμή οι Βουλγαρακηδοναστασιάδηδες παίζουν μπάλα με πεντάδες εκατομμυρίων, ο Μαγγίνας ανοίγει αναψυκτήρια οριεντάλ, ενώ οι μισθοί παραμένουν παγωμένοι εδώ και χρόνια, η ανεργία αυξάνεται ,όσοι δουλεύουν ανασφάλιστοι για 700 ευρώ θεωρούνται προνομιούχοι και όλες οι εργατικές διεκδικήσεις κρίνονται παράνομες και καταχρηστικές από δικαστές υπεράνω νόμου.

Βέβαια δουλειές υπάρχουν ακόμα: όποιος θέλει μπορεί να γίνει Ειδικός Φρουρός, ΜΑΤας, ρουφιάνος, ασφαλίτης, παπαγαλάκι-πρετεντεράκι, ζαρντινιέρα, μεμονωμένο περιστατικό. Οι συνθήκες που προαναφέραμε απαιτούν ένα μηχανισμό καταστολής σε διαρκή ανάπτυξη και επαγρύπνηση.

Τουλάχιστον έχουμε Δημοκρατία. Το αποδεικνύουν το Κυνοβούλιο και οι 300 του ή οι 151-149 αν προτιμάτε. Οι 151 ακλόνητοι βολευτές (που αντιστοιχούν στο 41% επί του 70% των εγκύρων, αφαιρουμένου του 10% των λευκών, δηλαδή στο 25% όσων ψήφισαν) και οι 149 που βαρούν παλαμάκια με την ενδόμυχη σκέψη να σκοντάψουν στο χορό τους οι πρώτοι για να έρθει η σειρά τους να βγουν στην πίστα.

Σήμερα έφτασε ο κόσμος στο χτένι και συνειδητοποίησε ότι έχει να χάσει μόνο την μιζέρια του. Και αποφάσισε να την χάσει, ξεμπλέκοντας τις μικροοαστικές φοβίες του από τις πραγματικές του ανάγκες. Ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας πέρασε έτσι από την μεριά της εξέγερσης. Μία εξέγερση που έχει τα δακρυσμένα μάτια των εφήβων που έχασαν το συμμαθητή και φίλο τους και τα σφιγμένα χείλη της οργής και της αποφασιστικότητας.

Φτάσαμε λοιπόν στο αναπόφευκτο της σημερινής εξέγερσης. Μιά εξέγερση μαθητική, εργατική, της νεολαίας, των αριστερών, των αναρχικών και όλων όσοι αντιστέκονται. Μια εξέγερση που με βάση τα αστικά ΜΜΕ έχει συντριπτική λαϊκή αποδοχή.

Το μεγαλύτερο ερώτημα σήμερα δεν είναι για τις αιτίες αλλά για το που μπορεί να οδηγήσει η σημερινή εξέγερση. Ζούμε όμως μέσα στην εξέγερση, κι αν ακόμα υπάρξει η «επιστροφή στην κανονικότητα», αυτή θα είναι μια κανονικότητα σημαδεμένη από την εξέγερση. Κι αυτό κάνει τις εξεγέρσεις εκ των πραγμάτων νικηφόρες. Ο Μάης του 68 συνέχιζε να επηρρεάζει και να αλλάζει τον κόσμο ακόμα και όταν η γενιά που πρωταγωνίστησε άλλαξε το αμπέχωνο με το κουστούμι της εξουσίας.

Μία εξέγερση ορίζεται επίσης από το συναπάντημα παράλληλων κόσμων. Αν το ρυθμό τον δίνουν σήμερα οι μαθητές, τα λόγια του τραγουδιού τα υφαίνουν οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι, ντόπιοι και μετανάστες, που από την πρώτη μέρα δημιούργησαν κέντρα αγώνα και μορφές αυτοοργανωμένης παρέμβασης, οι φοιτητές που ξανανοίγουν συνολικά το ζήτημα της Παιδείας, οι κάτοικοι των γειτονιών που παλεύουν για ανθρώπινες συνθήκες ζωής μέσα στην πόλη, τα τοπικά οικολογικά κινήματα στην επαρχία κ.λ.π..

Αν κάτι σφραγίζει τη σημερινή εξέγερση είναι η συνολική απόρριψη του πολιτικού συστήματος. Η λογική της αντιπροσώπευσης και της ανάθεσης των ζωών μας στην κάστα των 300 δε βρίσκει υποστηρικτές στον κόσμο των δρόμων που έχει ήδη υλοποιήσει την πρώτη κατάκτηση, την αυτοοργάνωση της δράσης. Επομένως το ζήτημα της παραίτησης της κυβέρνησης αποτελεί μία ηθική αλλά όχι ουσιαστική νίκη που θα βασίζεται στις εσωτερικές διαμάχες και αντιφάσεις του συστήματος.

Σήμερα ήρθε η ώρα να διευρυνθούν οι κοινωνικές κατακτήσεις. Μία τέτοια κατάκτηση θα είναι η ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής. Να χαλάσουμε το νέο γλέντι των τραπεζών με τα 28 δις € από τις πλάτες μας. Αφού λοιπόν υπάρχουν λεφτά απαιτούμε να διατεθούν για.

· Εξασφάλιση ελάχιστου μισθού στα 1400€

· Κοινωνικό μισθό σε όλους τους ανέργους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις

· Μαζικούς διορισμούς στην Παιδεία, την Υγεία, τις κοινωνικές υπηρεσίες.

Κυρίαρχο αίτημα είναι επίσης η διεύρυνση της κοινωνικής και πολιτικής ελευθερίας με επέκταση του ασύλου σε σχολεία και δημόσια κτίρια. Το αίτημα αυτό πραγματώνεται σήμερα μέσα από τις καταλήψεις Δημαρχείων, ΜΜΕ, των γραφείων της ΓΣΕΕ κλπ. Η πολιτική ελευθερία σχετίζεται επίσης άμεσα με την κατάργηση του αστυνομικού κράτους. Πιο συγκεκριμένα απαιτούμε:

· Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων

· Κατάργηση των δυνάμεων καταστολής (ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΕΚΑΜ, Ζ, ειδικοί φρουροί)

· Κατάργηση οπλοφορίας των αστυνομικών

· Καταστροφή των καμερών παρακολούθησης και διάλυση της ασφάλειας και της μυστικής αστυνομίας

Θέλουμε μια ανοικτή κοινωνία αλληλεγγύης με ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, χωρίς αποκλεισμούς. Απαιτούμε την νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και ιθαγένεια στα παιδιά τους.

Ελευθερία σημαίνει ελεύθερη γνώση. Η γνώση, η υγεία, η στέγη και η ασφάλιση δεν είναι εμπορεύματα αλλά κοινωνικά αγαθά. Απαιτούμε να είναι καθολικά και δημόσια.

Σήμερα τα λούκια της καταπίεσης, που ξεκινούν από τις φυλακές και φτάνουν μέχρι το «χριστουγεννιάτικο» Σύνταγμα, ξεχειλίζουν το ποτάμι της οργής που οδηγεί στους ωκεανούς της Ελευθερίας. Όποιος δεν κολυμπά πνίγεται στη μιζέρια του. Όλοι στο Δρόμο. Αγώνας, Ανοικτές Συνελεύσεις, Αυτοοργάνωση. Το Αύριο χαράζει απόψε!

Αυτόνομο Στέκι

Ζωοδόχου πηγής 95-97 & Ισαύρων

autonomo_steki@yahoo.gr


Publicités

Étiquettes : , ,

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s


%d blogueurs aiment cette page :