Témoignage d’un arrêté à la manifestation du 12/12/2008 à Paris / Μαρτυρία συλληφθέντα στο Παρίσι (fr-gr)

by

pc120060

Je me suis permis de censurer les noms et la description de la manif’, afin que ce message ne puisse être utilisé contre nos camarades.

« Mesdames, Messieurs,

Je me présente, xxxxxxxxx, xx ans, jétais effectivement présent lors de la manifestation du vendredi 12 décembre 2008 face au Consulat de Grèce (16 ème arrondissement), à partir de 17h30. Nous avons effectivement décidé de suivre l’appel de toute la gauche en ce qui concerne la solidarité avec la mort du jeune Grec qui a ainsi eu lieu le vendredi 05 décembre 2008 en Grèce assassiné par la police. La gauche Française lance alors un appel à la solidarité, je rejoins ce mouvement, tout se passe comme il le faut au début, nous nous mettons effectivement à scander de nombreux slogans, puis nous sommes assez vite rejoins par des camions de police d’un côté et des camions de Gendarmerie Nationale et de C.R.S de l’autre côté. Je décide alors au début de courir et de me mettre dans un magasin pendant au moins 10 minutes, puis commence à ressortir. Je vois en face de moi d’un côté un cordon de 22 C.R.S prêts à me bondir dessus, et de l’autre des policiers en civils qui tabassent une personne, voulant m’interposer avec des amis à moi, mon amie se fait faire une clé de bras par ce policier en civil, qui me dit ensuite dans ces mots cruels: « JE VAIS TE GOBER LES YEUX »… Puis n’ayant rien à me reprocher je me mets face au cordon de C.R.S., un d’eux commence à m’insulter avec dans la main droite une gazeuse, et dans l’autre le bâton et continue à m’insulter et croit certainement que je lui réponde, ce que je ne fais pas bien sur… Effectivement, on verra qu’avec la presse de mon côté, le C.R.S. ne fait que parler et n’agit en aucun cas… Puis après la dispersion, pensant que tout le monde était parti, je traverse le trottoir pour aller en face avec mes amis et une copine que j’aie connu sur la manifestation, aussi en voulant rentrer chez moi, je me fais interpeller par les Gendarmes.
Les Gendarmes nous entourent la copine et moi, nous demandent de nous arrêter alors qu’ils sont à peu près 6 ou 8 gendarmes sur deux personnes. Je demande alors à mes deux amis de courir pour aller chercher la presse qui était encore en face… Ils reviennent donc avec plusieurs médias dont l’Agence France Presse à qui je permets ainsi de filmer notre arrestation… Nous arrivons donc dans un camion (qui sert normalement pour les sans papiers) de police et sommes directement conduits au Commissariat de Invalides (7ème arrondissement), où nous sommes directement placés en garde à vue sans passer par le Contrôle d’Identité (qui aurait du durer 4 heures). Nous sommes un total de 6 personnes à être arrêtés dans ce commissariat. Pendant les premières heures de garde à vue nous sommes mis dessous pour: « VIOLENCE ENVERS UNE PERSONNE DE LA FONCTION PUBLIQUE, ENTRAVE A LA CIRCULATION SUR UNE VOIE PUBLIQUE ET POUR MOI JETS DE PROJECTILE SUR UNE FONCTIONNAIRE DE POLICE »… Au moment d’arriver au bureau de l’inspecteur, je commence à nier tout ceci mais surtout à dire tout de suite précisément et clairement que je suis innocent du début à la fin. Puis je suis remis en cellule, pendant ce temps, la copine ne pouvant pas se mettre dans la même cellule que nous, elle reste assisse sur le banc à l’entrée du commissariat pendant un peu plus de 30 heures. Une seconde fois, je vais dans le bureau mais cette fois ci pour faire valoir mes empreintes de mes mains, et des photos de mon profil afin de mieux me repérer plus tard. Puis, juste après, je retourne dans le bureau d’un autre policier à qui je redis la même chose, en rajoutant que je désire ainsi être confronté au policier qui dit que j’ai lancé un projectile sur la police et me demande si ils peuvent ainsi prendre mon A.D.N., ce que je refuse (tout en sachant que je risque 1 an de prison ferme et 15.000 euros d’amende), et je continue toujours à dire que je suis innocent. Les repas sont assez froids, ce sont sont soit des « boeufs carottes » soit un autre plat mais je ne sais plus. Au bout de mes premières 24 heures, je sors et vais pour signer de nouveau ma seconde garde à vue de 24 heures encore… Je me recouche et ensuite suis encore réveillé par un autre inspecteur à qui je redis encore et encore et toujours la même chose. Le problème est que cet inspecteur est un peu bizarre, car celui ci veut et souhaite ainsi que je lui avoue tout ce que je n’ai jamais fait, donc je continue… Je retourne encore dans un autre bureau, qui celui ci allait être pour moi enfin la fin, ce qui n’est pas le cas, car nous sommes tous déférés au Parquet de Paris. Or, nous avons su plus tard que pour nous diriger au Parquet de Paris soit aller à Cité (75004), nous avons mobilisé 2 commandants, un commissaire, une caserne de C.R.S et des motards. Voilà exactement nous étions dirigés: 2 motards étaient devant, puis deux voitures de police, le premier camion avec trois prisonniers, le notre, deux autres voitures derrière et pour terminer deux motards. J’ai aussi oublié les fouilles, nous avons été au total fouillées 3 fois. J’ai aussi oublié que nous avions été soutenus par des gens à l’extérieur et que nous voulions les remercier aussi bien pour le Commissariat que le TGI de Paris où des gens sont venus nous soutenir. Au moment d’arriver au dépôt, nous allons déjà dans une moyenne salle où nous mangeons et où nous attendons pour aller en cellule. Puis nous sommes tous séparés et allons en cellule (où nous sommes 6/ cellule)… Puis, le matin, nous voyons une assistante sociale, en la voyant je craque, je me mets à pleurer car vivre autant de temps enfermé, je ne pouvais plus. Celle ci me pose des questions et me demande si elle doit ou peut appeler quelqu’un pour moi, je lui nomme donc un ami. Puis, après cela, nous sommes encore fouillés juste avant d’aller devant le bureau du Procureur de la République qui décide ainsi de tout. Je passe devant celle ci qui me dit que nous passons tous les six en COMPARUTION IMMEDIATE. Puis nous retournons en cellule, avant d’être jugé, nous devons voir l’avocat (soit le notre, soit un commis d’office). Mon avocat n’étant pas là, je vois une avocate commise d’office qui me dit ainsi de refuser la comparution immédiate afin que je puisse ainsi me défendre et mieux préparer mon dossier, ce que j’ai d’ailleurs fait. Puis juste avant d’y aller, des autres prisonniers nous avaient bien précisé qu’il y avait bien des gens pour nous… Enfin, nous entrons dans le box des coupables tous les six, où bien évidemment Madame le Juge dévoile la vie privée de tout le monde mais bon, puis c’est au tour de Madame le Procureur de la République à faire son plaidoyer et qui demande ainsi au départ un contrôle judiciaire, une interdiction de circuler sur Paris pour les gens qui vivent en banlieue et une interdiction de se recontacter jusqu’au jugement suivant… Le réquisitoire tombe et nous avons juste une question de s’abstenir de paraître dans le 08 ème arrondissement de Paris et de s’abstenir d’entrer en relation de quelque façon que ce soit, de recevoir, de rencontrer avec les cos- prévenus Nous sommes donc enfin libre, mais seront jugés un autre jour…

NOUS AVONS AINSI BESOIN DE PREUVES, D’UN NOMBRE DE COMITÉ DE SOUTIEN PAR RAPPORT À CETTE AFFAIRE, CAR AYANT AUSSI REFUSÉ DE PRENDRE L’ADN SUR MOI MÊME, VOICI DONC L’AVIS RÉCU AVIS DE PLACEMENT SOUS CONTRÔLE JUDICIAIRE VOICI LA QUALIFICATION SUIVANTE : VIOLENCE SUR UNE PERSONNE DEPOSITAIRE DE L’AUTORITÉ PUBLIQUE SANS INCAPACITÉ, ENTRAVE À LA CIRCULATION SUR UNE VOIE PUBLIQUE, REFUS DE SE SOUMETTRE AU PRÉLEVEMENT BIOLOGIQUE DESTINÉ A L’IDENTIFICATION DE SON EMPREINTE GÉNÉTIQUE PAR PERSONNE SOUPCONNÉE DE CRIME OU DÉLIT. NOUS SOMMES DONC CONVOQUÉS AU TRIBUNAL DE GRANDE INSTANCE DE PARIS 23 ÈME CHAMBRE NOUS DONNONS DONC RENDEZ VOUS À PARTIR DE 13 HEURES AU TGI DE PARIS. VENEZ NOMBREUX AINSI NOUS SOUTENIR. »

 

ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

 

Δεν αναφέρονται ονόματα και δεν γίνεται περιγραφή της κινητοποίησης, για να μην χρησιμοποιηθούν οι πληροφορίες από τις αρχές κατά των συντρόφων μας.

 

Κυρίες, Κύριοι

 

Ονομάζομαι xxxxx, ετών xxxx, βρέθηκα κι εγώ στην πορεία διαμαρτυρίας της Παρασκευής 12 Δεκεμβρίου 2008 μπροστά από την ελληνική πρεσβεία στο 16ο Διαμέρισμα γύρω στις 17.30 το απόγευμα. Αποφασίσαμε να ανταποκριθούμε έμπρακτα στο κάλεσμα των αριστερών δυνάμεων, που οργάνωσαν την κινητοποίηση, και να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στην εξεγερμένη ελληνική νεολαία για τη δολοφονία του 15χρονου Έλληνα μαθητή από την αστυνομία. Η γαλλική αριστερά απευθύνει λοιπόν κάλεσμα αλληλεγγύης, συμμετέχω στην κινητοποίηση, όλα κυλούν κανονικά στην αρχή, φωνάζουμε συνθήματα συμπαράστασης, και σύντομα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με κλούβες της αστυνομίας από την μια μεριά και με κλούβες της χωροφυλακής και των ΜΑΤ από την άλλη. Αποφασίζω λοιπόν να τρέξω και να μπω σε ένα κατάστημα για λίγα λεπτά. Εκείνη τη στιγμή βλέπω κοντά μου μια ομάδα περίπου 22 ανδρών των ΜΑΤ έτοιμους να ορμήσουν πάνω μου, και από την άλλη αστυνομικούς με πολιτικά να δέρνουν ένα άτομο και να θέλουν να με πιάσουν μαζί με φίλους μου, ενώ ένας άλλος αστυνομικός με πολιτικά έχει πιάσει τη φίλη μου και μου φωνάζει με μίσος: ΘΑ ΣΟΥ ΒΓΑΛΩ ΤΑ ΜΑΤΙΑ. Μετά χωρίς να έχει συμβεί τίποτα με βάζουν μπροστά στην ομάδα των ΜΑΤ, ένας από αυτούς αρχίζει να με βρίζει κρατώντας στο δεξί χέρι χημικά και στο άλλο το γκλομπ, ενώ συνεχίζει να με βρίζει, θεωρώντας ότι του ανταπαντώ, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει σε καμία περίπτωση. Βεβαία, επειδή είχα γύρω μου δημοσιογράφους ο ματατζής μόνο με έβριζε και δεν προέβη σε καμία ενέργεια…Μετά τη διάλυση της συγκέντρωσης νομίζοντας πως όλοι έχουν φύγει, προσπάθησα να βρω τους φίλους μου και μια φίλη που γνώρισα στην πορεία και να γυρίσω στο σπίτι μου, αλλά με σταματούν οι αστυνομικοί.

Ενώ ήμασταν μόνο δύο, η φίλη μου κι εγώ, μας περικυκλώνουν γύρω στους 6 με 8 αστυνομικούς. Ζήτησα λοιπόν από τους άλλους φίλους μου να φωνάξουν τους δημοσιογράφους που ήταν ακόμα στον χώρο. Επιστρέφουν με τα κανάλια, μεταξύ των οποίων και το πρακτορείο γαλλικού τύπου που τράβηξε τη σύλληψή μας. Φτάνουμε λοιπόν σε μια κλούβα (που προορίζεται κυρίως για τους παράνομους μετανάστες, χωρίς χαρτιά) της αστυνομίας και μας οδηγούν στο αστυνομικό τμήμα στο 7ο διαμέρισμα  (invalides) οπού και βρισκόμαστε υπό κράτηση χωρίς να περάσουμε για εξακρίβωση στοιχείων (που θα έπρεπε να διαρκέσει κανονικά γύρω στις 4 ώρες). Είμαστε συνολικά 6 όσοι συλληφθήκαμε μέσα στο τμήμα. Μας είχαν υπό κράτηση για ΒΙΑΙΟΠΡΑΓΙΕΣ ΚΑΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΑΡΧΗΣ. ΠΑΡΑΚΩΛΥΣΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ΡΙΨΗ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ ΣΕ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ. Μόλις μας μεταφέρουν στον αστυνομικό, που κάνει την ανάκριση, αρχίζω να αρνούμαι τις κατηγορίες και επιμένω ότι είμαι αθώος. Με μεταφέρουν και πάλι στο κρατητήριο, η κοπέλα όμως που συνελήφθη δεν μπορούσε να είναι στο ίδιο κελί με εμάς και την βάλανε να καθήσει πάνω από 30 ώρες σε ένα πάγκο στην είσοδο του τμήματος. Με πάνε για δεύτερη φορά στον ανακριτικό υπάλληλο, αυτή τη φορά για να μου πάρουν αποτυπώματα και να με φωτογραφίσουν, για να έχουν τα στοιχεία μου για αργότερα. Αμέσως μετά με πάνε στο γραφείο ενός άλλου αστυνομικού στον οποίο λέω και πάλι ότι είμαι αθώος και ζητάω να δω τον αστυνομικό που ισχυρίζεται ότι του πέταξα κάποιο αντικείμενο. Ο αστυνομικός με ρωτάει αν μπορούν να πάρουν δείγμα από το DNA μου, κάτι το οποίο αρνούμαι (παρότι ξέρω ότι κινδυνεύω με ποινή φυλάκισης ενός έτους και με πρόστιμο 1500 ευρώ), ενώ συνεχίζω να λέω ότι είμαι αθώος. Τα γεύματα είναι αρκετά κρύα, είναι είτε χοιρινό καρότο είτε κάτι άλλο, αλλά πια δε θυμάμαι. Μετά τις πρώτες 24 ώρες βγαίνω για να υπογράψω τα χαρτιά που αφορούν την εκ νέου κράτηση μου για άλλες 24 ώρες. Πέφτω πάλι να κοιμηθώ αλλά με ξυπνά άλλος αστυνομικός για ανάκριση στον οποίο επαναλαμβάνω συνέχεια το ίδιο πράγμα. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή τη φορά ο αστυνομικός είναι λίγο περίεργος γιατί θέλει να με κάνει να ομολογήσω όλα όσα δεν έκανα ποτέ, και εγώ συνεχίζω να αρνούμαι τα πάντα. Με πάνε σε ένα άλλο γραφείο, ελπίζοντας να είναι για μένα το τελευταίο, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει, γιατί μας οδηγούν όλους στον εισαγγελέα. Ενώ, εκ των υστέρων μάθαμε ότι για να μας πάνε στον εισαγγελέα μας συνόδευσαν 2 αξιωματικοί, 1 διευθυντής της αστυνομίας,  μια διμοιρία των ΜΑΤ και ζητάδες. Μπροστά ήταν δύο ζητάδες, μετά δυο αυτοκίνητα της αστυνομίας, η πρώτη κλούβα με τρεις κρατούμενους, η δική μας, δυο αυτοκίνητα της αστυνομίας και στο τέλος δυο ζητάδες. Συνολικά μας έκαναν σωματικό έλεγχο 3 φορές. Επίσης ξέχασα να αναφερθώ στον κόσμο που ήρθε να μας συμπαρασταθεί και θέλω να τους ευχαριστήσω γιατί ήταν παρόντες τόσο στο τμήμα όσο και στο Πλημμελειοδικείο.

Το πρωί, αφού περάσαμε τη νύχτα στο κρατητήριο, μας είδε η κοινωνική λειτουργός, ξέσπασα, άρχισα να κλαίω, δεν μπορούσα πλέον τόσες ώρες στο κρατητήριο. Εκείνη αρχίζει τις ερωτήσεις και με ρωτά αν μπορεί να ενημερώσει κάποιον δικό μου, ζητάω λοιπόν να ενημερωθεί ένας φίλος μου. Μετά, πριν εμφανιστούμε στον εισαγγελέα μας υποβάλλουν σε νέο σωματικό έλεγχο και μας λένε ότι πάμε για άμεση εμφάνιση στο ακροατήριο. Μετά γυρίζουμε στο κελί, πριν τη δίκη πρέπει να δούμε κάποιον δικηγόρο. Ο δικηγόρος μου δεν ήταν εκεί. Συμβουλεύτηκα μια δικηγόρο διορισμένη από το δικαστήριο, η οποία με συμβούλεψε να ζητήσω αναβολή για να προετοιμάσω την υπεράσπισή μου, όπως και έκανα. Πριν φτάσω εκεί οι άλλοι κρατούμενοι μας πληροφόρησαν ότι ήδη είχε μαζευτεί πολύς κόσμος για εμάς…Στο τέλος μας οδηγούν στο εδώλιο του κατηγορουμένου στο ακροατήριο, όπου η κυρία δικαστής αποκαλύπτει στοιχεία της ιδιωτικής ζωής όλων μας και στη συνέχεια η κυρία εισαγγελέας παίρνει το λόγο και ζητά να βρισκόμαστε υπό τον έλεγχο του δικαστηρίου, την απαγόρευση της κυκλοφορίας στο Παρίσι για όσους  από εμάς μένουμε στα προάστια και την απαγόρευση να συναντηθούμε μεταξύ μας μέχρι νεοτέρας…

Το κατηγορητήριο πέφτει και μας ζητείται να μην εμφανιζόμαστε στο 8ο διαμέρισμα και να μην συναντηθούμε με κανένα τρόπο με κάποιον από τους συγκατηγορουμένους μας. Μας αφήνουν λοιπόν ελεύθερους για να δικαστούμε μια άλλη μέρα.

 

ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑΤΙ ΑΦΟΥ ΑΡΝΗΘΗΚΑ ΝΑ ΜΌΥ ΠΑΡΟΥΝ ΔΕΙΓΜΑ DNA ΜΑΣ ΕΘΕΣΑΝ ΥΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΜΕ ΤIΣ ΑΚΟΛΟΥΘEΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙEΣ: ΒΙΑΙΟΠΡΑΓΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤHΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΑΡΧΗΣ , ΠΑΡΑΚΩΛΥΣΗ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ, ΑΡΝΗΣΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΣΕ ΛΗΨΗ ΓΕΝΕΤΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΕΤΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΥΠΟΠΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ. ΕΧΟΥΜΕ ΚΛΗΘΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΜΕ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΠΛΗΜΜΕΛΕΙΟΔΙΚΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ ΣΤΟ 23 ΤΜΗΜΑ ΔΙΝΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗ 1 ΤΟ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΣΤΙΣ 19 ΤΟΥ ΓΕΝΑΡΗ .ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕΤΕ.    


Publicités

Étiquettes : , ,

4 Réponses to “Témoignage d’un arrêté à la manifestation du 12/12/2008 à Paris / Μαρτυρία συλληφθέντα στο Παρίσι (fr-gr)”

  1. comiteinlisible Says:

    Témoignages des 6 inculpés pour avoir manifesté le 12 décembre 2OO9 :

  2. oe6uty Says:

    Your website has some really well written articles in my field of work. i have passed this article onto some close colleagues who should find this well worth a read.One more thing,thanks for your post!welcome to digital product.

  3. pletcherfpu Says:

    variant4

    To generally be Burberry Sacks devotees, I enjoy him or her. Which means that, lake earliest total eye snatch that will men’s burberry, That i were primarily enamored for it. However ,, earlier than That i inform you of my best a fact perspectives regarding this type, I may earliest refer to it all as per mine truly feel.

    Burberry Totes Handbags
    Burberry Bags
    Burberry Suits
    Burberry clutchs
    Burberry Sandals

  4. mfioleonidds  Says:

    filesonic

Laisser un commentaire

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s


%d blogueurs aiment cette page :